Anne-Françoise Lesuisse, Biennale de l’Image Possible, CC Luik ‘Les Chiroux’
MUTANTX, de 13de editie van de Biennale de l’Image Possible (Biënnale van het Mogelijke Beeld), heeft zijn intrek genomen in de voormalige bibliotheek van Les Chiroux. De organisatie maakte van deze unieke kans gebruik om met haar artistieke evenement het iconische maar verouderde gebouw – dat weldra verkocht en gesloopt wordt – tijdelijk te bezetten. Verandert door deze bezetting de collectieve verbeelding die aan de toekomst van dergelijk gebouw gelinkt is?
De Biënnale van de Fotografie, die eind jaren ’90 werd opgericht door het Luikse cultureel centrum Les Chiroux en in 2016 tot Biennale de l’Image Possible (BIP) werd herdoopt, zoekt elk jaar nieuwe locaties op. De exposities worden opgesteld in museale ruimten die ter beschikking worden gesteld of in merkwaardige gebouwen of panden die op een herbestemming wachten. Voor de voorbije twee edities kozen we voor de laatste optie. Die keuze dwingt ons na te denken over de interactie tussen kunst en de omgeving waarin ze wordt getoond. Een kunstwerk wordt tenslotte niet op eenzelfde manier gepresenteerd in een witte kubus als in een ontwijde kerk, een leegstaand gebouw of een pakhuis. In 2020 gebruikten we als locatie een voormalig Decathlon-filiaal. Door deze bewuste keuze belandden we recht in het hart van de stedelijke energieflux.
De editie van 2020 werd een BIP die meer dan ooit voeling hield met de realiteit. Door een kalendertoeval dat niemand kon voorzien, vond ze plaats tussen twee lockdowns in op een locatie die geen enkele cosmetische ingreep of aanpassing had ondergaan. Met de aankondiging van de opening van B3, het nieuwe documentatiecentrum van de provincie, en de kans die we daardoor kregen om in 2024 de lokalen van de voormalige bibliotheek van Les Chiroux te betrekken, diepten we deze band tussen brute architectuur en de artistieke vorm in al haar veelzijdigheid verder uit. De titel van deze 13de editie – die de 7.000 m2 van het hoofdgebouw in het Chiroux-Croisiersblok in beslag nam – is MUTANTX.
De editie van 2020 werd een BIP die meer dan ooit voeling hield met de realiteit
Resoluut wegblijven uit musea, witte muren de rug toekeren om hedendaags werk een plaats te geven in de heterogeniteit, de bonte en disparate omgeving van ruimten die in eerste instantie niet bedoeld waren voor het kunsttentoonstellingen…verraadt dit geen hang naar exotisme of nieuwigheid? Integendeel, het is net een poging om kunst op een andere manier met de werkelijkheid te verbinden. Door haar te presenteren als deel van het continuüm van de realiteit, maar desalniettemin onherleidbaar en ánders. Na COVID veranderden de manieren om kunst te produceren en erover na te denken grondig. Ik schreef daarover tijdens de flamboyante documenta1 15-editie het volgende:
Tegen alle verwachtingen in valt er weinig zwartgalligheid, depressie of angst te bespeuren in deze documenta 15, ondanks de deerniswekkende toestand van de planeet en onze eeuw. Dit is eerder een viering van diversiteit; een explosie van eigenzinnige herinneringen, van kennisvormen, van levensvormen; een onvermoeibare excursie in het anders-zijn; een onvoorwaardelijke verwelkoming van het bijzondere; een permanente viering van onvolmaakte maar explosieve creativiteit, met van tijd tot tijd een parel van waarheid die uit een beeld, een zin, een tekening valt.’
Deze energie en emotie – een vurige gloed als het ware – die met als thema Transformatie de bouw van de dertiende BIP in de voormalige bibliotheek van Les Chiroux inspireerde, werden bij de uitwerking van het evenement vertaald in enkele hoofdlijnen.
- Het werk met en voor de kunstenaars, met en op de locatie, is collectief. MUTANTX wordt georganiseerd met de hulp van heel wat spelers in het artistieke veld die hun middelen en ideeën hebben gebundeld. Hun selectie weerspiegelt deze diversiteit.
- Het gebouw zelf vormt een van de figuren in de tentoonstelling. Het pand wordt niet naar de achtergrond verdrongen, maar gerecycleerd en gebruikt. Met zijn sporen, zijn geheugen en zijn meubilair. In afwachting van wat er met het gebouw zal gebeuren, geeft MUTANTX deze omgeving een nieuw narratief en een denkbeeld voor de toekomst.
- Om dit hard te maken moest MUTANTX meer zijn dan een tentoonstelling. Daarom kreeg het gebouw – naast de presentatie van de geselecteerde kunstenaars – ook andere functies, zoals een nachtclub (diXmute, in de voormalige mediatheek), residenties voor kunstenaars (in de oostelijke vleugel van het gebouw, waar zo’n 15 studio’s en werkruimten beschikbaar waren) en een FabLab uitgerust met printers en verschillende toestellen om workshops voor studenten te organiseren.
Het hele MUTANTX-project is een work in progress
Het hele MUTANTX-project is een work in progress. Het moet via debat en bijsturing voortdurend in vraag gesteld en verder ontwikkeld worden. Maar in een stad, in een wereld in transitie kan de voelbare kracht van scheppend werk verweven worden met de buitenwereld. Met wat het zelf niet is. Door die artistieke aanwezigheid kunnen unieke plekken het verhaal van een ander scenario vertellen dan hetgeen was voorspeld.
Voor meer inlichtingen:www.mutantx.bip-liege.org / www.chiroux.be
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.